Tegenwind

Sommigen van jullie hebben het stukje in de krant eind december wellicht gelezen. Mijn vrouw en ik, wij hebben ons als redelijke mensen opgesteld, gericht op samenwerking. Daarmee zijn we ver gekomen. De welstand/ erfgoed commissie is ronduit lovend. Ze hebben (en dat is uitzonderlijk) hun waardering uitgesproken voor de uitwerking. Van de Rijksdienst Cultureel Erfgoed (RCE) hebben we nog meer steun ondervonden. Zij vinden het een sterk plan voor de reconstructie. Dat allemaal gezegd hebbende, dreigt het schip in het zicht van de haven te zinken. Ons doel is Herberg Het Kanon weer in oude glorie te herstellen, als een moderne herberg wel te verstaan. In onze visie betekent dit een publieke, gastvrije plek. Een karaktervol gebouw waar velen graag komen. Een herberg, waar het goed toeven is een ruime suite. Waar je in de gelagkamer bij de haard kunt zitten voor goede appeltaart of een gezonde club sandwich. Een lommerrijke boomgaard. Dit alles kost natuurlijk veel geld om op te bouwen. Het is een groot pand en moet met handwerk gemaakt worden. Het enige wat wij vragen: gun ons 16 verhuurbare kamers/ suites. Wij hebben het nodige voor de kwetsbare business case. We hebben 11 kamers/ suites in het incourante pand kunnen puzzelen. Elke kamer / heeft een eigen karakter. De gelagkamer in het hart wordt ruimtelijker dan ooit. De afgelopen 2 jaren hebben we alleen maar positieve reacties ontvangen. Alle wensen van gemeente hebben we verwerkt. Maar als we geen haalbare Business Case hebben, beginnen we er niet aan. We hebben alles gegeven, qua eigen kapitaal en energie. Dat moet genoeg zijn. Ik heb de gemeente gezegd dat als zij vasthouden aan hun opvattingen, de vernietiging van kostbaar erfgoed op conto gemeente komt. Aan ons heeft het niet gelegen. Maar we hebben goede hoop dat gezond verstand gaat zegevieren, ook binnen gemeente. We houden jullie linksom of rechtsom op de hoogte.